Bir Damla İçin Yağmurdan Sonra
Çocuktuk. Bilmezdikte. Yağmur yağar ıslanırdık. Toprak burcu burcu kokar. Hayvanlar da çiçekler de o an bayramlık elbise ve kokulara bezenirdi. Ortalık tertemiz oluverirdi. Koca yeryüzü yeniden doğardı adeta. Ortalık dinginleşir. Köşe bucakta çer çöp kalmazdı. Hele de yağmur sonrası gelen sel yok mu. Alıp ayakkabılarınızı elinize, hafiften çelme takan cesametteki debiye inat çıplak ayakla buz gibi sudaki yürüyüşünüz ne biliyim hangi kum terapi seanslarına denktir. Amma ne ıslanırdık. Sudan çıkmış sıçan buralardan isim alsa gerek. Yağmurdan sonra mı? Yeryüzünün diğer ikramı yayılırdı tüm yazıya. "Doğ ey güneş erit taştan adamı. " "Yaprak düşsün yere bir bir. Usul usul kalbime gir. " Baharın sonları yazın başları. İkindi güneşine de bakar mısınız? Bu ne cömertlik ya rabbim. Biz de bir kural vardır. Tarlada ki biçilmiş başağın üzerine bile yağmur yağsa isyan edilmez. Onun adı rahmet. Onun adı berekettir. Anadoluda topraksa eviniz. Yağmur bir tedirginliktir he...